ਇਉਂ ਨਹੀਂ ਮਰਨਾ ਸੀ ਤੂੰ
ਕੋਈ ਤਾਂ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਦਾ
ਨਾ ਫੁੱਲ ਬਣਿਆ ਨਾ ਤਾਰਾ
ਨਾ ਹਿੱਕ `ਚ ਗੋਲੀ ਖਾਧੀ
ਨਾ ਮੱਥੇ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਸਿਹਰੇ
ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ
ਕਲਮ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ
ਕਵਿਤਾ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ
ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ
ਲਈ ਕੁਝ ਤਾਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ
ਮਿਰਤੂ ਫ਼ਰੋਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਹਨ
ਜਿਸ ਭਾ ਸ਼ਿਵ ਪਾਸ ਤੇ ਭਗਤ
ਦੀ ਮਿਰਤੂ ਵਿਕਦੀ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਵਿਕਣੀ
ਉਹ ਮੰਡੀ ਦੇ ਸਭ ਗੁਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ
ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਉਤੇ
ਤੇਰੀ ਕੰਗਾਲੀ ਤੇ ਜਾਤ ਦੇ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵਰਕ ਚਾੜ੍ਹ ਦੇਣਗੇ
Leave a Comment » | 
ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਦਿਲ | 
Permalink
Posted by pankiti
ਪਿਆਰੇ
ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਮੈਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਆਂਗਾ
ਟ੍ਰਸਟ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ
ਨਾਂ ਹੀ ਛਾਪਾਂਗਾ
ਸਿਮਰਤੀ ਗ੍ਰੰਥ
ਸ਼ੋਕ ਸਭਾ ਤੇ
ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ ਫਿਕਰੇ ਘੜ ਘੜ
ਸੰਧਿਆ ਹੋ ਗਈ ਹੈ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ
ਬਿਰਖ ਥੱਲੇ ਖੜ
ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ
ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੂਰਜ
ਨੂੰ ਹੱਥ ਹਿਲਾਵਾਂਗਾ
ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖ ਕੇ
ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਵਾਂਗਾ
ਇਕ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਨਾ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਵੇਲੇ
ਕਦੇ ਕਦੇ
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
Leave a Comment » | 
ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਦਿਲ | 
Permalink
Posted by pankiti
Posted by pankiti 