ਓ…………ਥੋਂ ਤਕ

ਮੈ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵਿਛੜਨ ਲਗਦਾ ਹਾਂ
ਤੂੰ ਬਾਂਹ ਚੱਕ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ
ਓ……………ਥੋਂ  ਤਕ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਚੱਲ

ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ
ਤੇਰੀ ਬਾਂਹ ਉਠਦੀ ਹੈ
ਬਸ ਓ……………..ਥੋਂ  ਤਕ ਹੋਰ

ਜਨਮ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ
ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ

ਓ……………ਥੋਂ  ਤਕ

ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣਾ

ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੇਕ ਮੱਥਾ
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਖਦੇ ਹਨ
ਗੁਰੂ ਤਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੇਕ ਮੱਥਾ
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਦਰ ਤੇ
ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਟੇਕ ਮੱਥਾ
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਤੋਰਦੇ ਹਨ

ਬਾਜ਼ੀਗਰਨੀ

ਘੱਗਰੀ ਵਾਲੀ ਬਾਜ਼ੀਗਰਨੀ 

ਆਲੇ਼ ਭੋਲੇ਼ ਵੇਚਣ ਆਈ

ਬਾਜ਼ੀ ਪਾ ਗਈ

ਘੁੱਗੂ ਅੰਦਰ ਫੂਕ ਮਾਰ ਕੇ

ਗੁੰਗੀ ਮਿੱਟੀ ਬੋਲਣ ਲਾ ਗਈ

 

ਬੂਹੇ ਬੂਹੇ ਹੋਕਾ ਦਿੰਦੀ

ਘੁੱਗੂ ਘੋੜੇ ਗੇਰੂ ਰੰਗ ਦੇ

ਨਿਆਣੇ ਢਿਲਕੀ ਕੱਛ ਸਾਂਭਦੇ

ਨੱਸੇ ਆਵਣ ਹੱਥ ਲਾਂਵਦੇ ਸੰਗਦੇ ਸੰਗਦੇ

ਜਿਵੇਂ ਪਲੋਸਣ ਨਵੇਂ ਕਤੂਰੇ

ਘੱਗਰੀ ਵਾਲੀ ਬਾਜ਼ੀਗਰਨੀ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਕਰ ਗਈ

ਗੇਰੂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਭਰ ਗਈ

 

ਉਸਦੀ ਘੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸਿਉਂਂਤੀ

ਹਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਟਾਕੀ

ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀ, ਫਿੱਕੀ, ਗੂੜੀ

ਮੈਲੀ ਅਧਮੈਲੀ ਅਧਪਾਟੀ

ਕੁਝ ਰੰਗ ਹੱਸਣ, ਕੁਝ ਰੰਗ ਰੋਵਣ

ਕੁਝ ਰੰਗ ਚੁਪ ਚੁਪੀਤੇ ਬਾਕੀ

ਸਾਰੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਲੱਕ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ

ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਰੰਗ ਖਿੰਡਾ ਗਈ

ਘੱਗਰੀ ਵਾਲੀ ਬਾਜ਼ੀਗਰਨੀ

ਬਾਜ਼ੀ ਪਾ ਗਈ

 

ਹਵਾ ਵਾਂਗਰਾਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੀ

ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਕਿੱਧਰ ਤੁਰ ਗਈ

ਬੂਹੇ ਬੂਹੇ ਹੋਕਾ ਸੁਣਦਾ

ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਇਕਤਾਰਾ ਵਜਦਾ

ਬਹੁਤੇ ਦੁੱਖ ‘ਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੀ

ਲੇਰ ਨਿਕਲ ਜੇ

 

ਉਹ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੀ ਲਗਦੀ ਹੈ?

ਨਾ ਇਹ ਪੇਕਾ ਨਾ ਇਹ ਸਹੁਰਾ

ਹਵਾ ਬਿਰਖ ਦੀ ਕੀ ਲਗਦੀ ਹੈ

ਯਾਦ ਦਾ ਹੁਣ ਨਾਲ ਕੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ

ਤੁਰ ਜਾਵਣ ਦਾ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ

ਵਿਛੜ ਜਾਣ ਦਾ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ

 

ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਰੌੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ

ਗੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੀਹਾਂ

ਮਿਸ ਗਈਆਂ ਹਨ

ਉਸ ਦੇ ਇਕਤਾਰੇ ਦੀਆਂ ਹੇਕਾਂ

ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਲਘਣ ਮਲਬੇ ਹੇਠਾਂ

ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰਾਗ ਵਜਾ ਗਈ

ਘੱਗਰੀ ਵਾਲੀ ਬਾਜ਼ੀਗਰਨੀ

ਬਾਜ਼ੀ ਪਾ ਗਈ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਮੰਗਣ ਮੰਗੀਏ

ਏਹੋ ਮੰਗੀਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਪਿੱਛੋਂ ਹਾਕ ਪਏ ਜੇ ਕੋਈ

ਕੰਨਾਂ `ਚੋਂ ਧੂਹ ਦੇਈਏ

ਪਿੱਛੇ ਝਾਕੇ ਸ਼ਾਮਤ ਆਏ

ਪਿੱਛੇ ਮੂੰਹ ਨਾ ਕਰੀਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਕੱਲੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਤੁਰੀਏ

ਸਭ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੀਏ

ਸਿਰ ਤੁਰਨੋਂ ਜੇ ਨਾਬਰ ਹੋਵੇ

ਗੁਰ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਧਰੀਏ

ਚਰਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਲਈਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਧਰਤੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਚਿੱਠੀ

ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਕੀਹਨੇ ਪਾਈ

ਜੋ ਤੁਰਦਾ ਸੋ ਪੜ੍ਹਦਾ

ਇਕ ਕਦਮ ਨਾਲ ਅੱਖਰ ਪਾਈਏ

ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਉਠਾਈਏ

ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਤੁਰੀਏ

ਜਿਵ ਜਿਵ ਲਿਖੀਏ ਤਿਵ ਤਿਵ ਪੜ੍ਹੀਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ ਰਾਹ ਭੁੱਲੀਏ

ਜਿੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਾਈਏ

ਸੱਭੋ ਥਾਨ ਸੁਹਾਵੇ

ਹਰ ਥਾਂ ਹੋਂਣ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦਾ

ਹਰ ਗਲੀ `ਚੋਂ ਪਿਆਰਾ ਲੰਘੇ

ਲੰਮੀ ਸੀਟੀ ਮਾਰ ਬੁਲਾਵੇ 

ਸੀਟੀ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ

ਸੀਟੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ

ਲੰਮੀ ਸੀਟੀ ਬਹੁਤੀ ਲੰਮੀ

ਇਹਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਲਈਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਰਾਹ ਵਗਦੇ ਤੇ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਓਦਰਨ ਦਿੰਦੇ

ਕਿਸੇ ਫੁਹਾਰੇ ਹੇਠ ਨਾ ਬਹੀਏ

ਠੰਢੀ ਖੂਹੀ ਕੋਲ ਨਾ ਖੜ੍ਹੀਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

 

ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਸੰਜੋਗੀਂ ਮਿਲਦਾ

ਮਿਲਣ ਲਈ ਹੀ ਆਉਂਦਾ

ਸੰਗ ਸੰਗ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੀਏ

ਦੁਖ ਸੁਖ ਪੁੱਛੀਏ

ਜੀਅ ਆਏ ਨੂੰ ਕਹੀਏ

ਤਨ ਦੀ ਮੰਜੀ ਡਾਹ ਕੇ

ਕੋਸੇ ਪਾਣੀ ਪੈਰ ਧੁਆਈਏ

ਉਹ ਤੋਂ ਸੁਣਦੇ ਸੁਣਦੇ ਰਹੀਏ

ਆਪੂੰ ਕੁਛ ਨਾ ਕਹੀਏ

ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

ਅਮਰਜੀਤ ਸਾਥੀ ਲਈ