ਬੈਠ ਝਨਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਾਂਝਾ
ਰਮਜ਼ਾਂ ਦੱਸੇ ਜੋਗ ਦੀਆਂ
ਰੰਗਪੁਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਸਦਾ
ਕੂੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਭੋਗ ਦੀਆਂ
ਤੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆ ਜਾ
ਚੱਕ ਦੇ ਸਫ਼ਾਂ ਵਿਜੋਗ ਦੀਆਂ
ਕੋਲ਼ੇ ਬਹਿ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਸੰਜੋਗ ਦੀਆਂ
ਇਕ ਦਿਨ ਏਥੋਂ ਉਡ ਜਾਣਾ ਹੈ
ਚੁੰਝਾਂ ਭਰ ਕੇ ਚੋਗ ਦੀਆਂ
ਲਹਿਰਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ, ਪੱਤਣ ਉੱਤੇ
ਲਾਸਾਂ ਪਈਆਂ ਸੋਗ ਦੀਆਂ
Posted by pankiti 