ਇਉਂ ਨਹੀਂ ਮਰਨਾ ਸੀ ਤੂੰ
ਕੋਈ ਤਾਂ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਦਾ
ਨਾ ਫੁੱਲ ਬਣਿਆ ਨਾ ਤਾਰਾ
ਨਾ ਹਿੱਕ `ਚ ਗੋਲੀ ਖਾਧੀ
ਨਾ ਮੱਥੇ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਸਿਹਰੇ
ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ
ਕਲਮ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ
ਕਵਿਤਾ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ
ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ
ਲਈ ਕੁਝ ਤਾਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ
ਮਿਰਤੂ ਫ਼ਰੋਸ਼ ਜਾਣਦੇ ਹਨ
ਜਿਸ ਭਾ ਸ਼ਿਵ ਪਾਸ ਤੇ ਭਗਤ
ਦੀ ਮਿਰਤੂ ਵਿਕਦੀ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਵਿਕਣੀ
ਉਹ ਮੰਡੀ ਦੇ ਸਭ ਗੁਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ
ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਉਤੇ
ਤੇਰੀ ਕੰਗਾਲੀ ਤੇ ਜਾਤ ਦੇ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵਰਕ ਚਾੜ੍ਹ ਦੇਣਗੇ
